|
W naszej pracy korzystamy z metody "społecznych reguł" Marii Montessori, według której dzieci uczą się od siebie wzajemnie. Zwracamy uwagę na potrzeby dzieci, dbamy o to, by były wyciszone i uczyły się samodzielności. |
|
Dzieci same wybierają rodzaj, czas i miejsce zabawy, a zabawki są w zasięgu oczu dzieci. Stosujemy także metodę tworzenia zabawek i pomocy dydaktycznych przez dzieci i nauczycieli. Uczy to dzieci szacunku i wyrabia emocjonalny stosunek do wykonanych przez siebie przedmiotów. Jednakże przy ich tworzeniu korzystamy wyłącznie z bezpiecznych materiałów. W trakcie pracy z dziećmi stosujemy różnorodne metody wychowawcze: |
|
Kinezjologia Otwartość na zmiany i elastyczność myślenia to bardzo przydatne w życiu cechy. Mogą przesądzić o przyszłych sukcesach naszych dzieci i ich zadowoleniu. Rozwijanie twórczego myślenia realizowane jest poprzez wprowadzanie elementów kinezjologii edukacyjnej. KINEZJOLOGIA EDUKACYJNA TO METODA SKUTECZNEGO ROZWOJU I UCZENIA SIĘ. Kinezjologia jest nauką o związkach ruchu naszego ciała z organizacją i funkcjonowaniem mózgu. Jest to dziedzina wiedzy o człowieku, wykorzystująca elementy psychologii, pedagogiki, neurofizjologii i anatomii. Celem kinezjologii jest przekazywanie wiedzy, potrzebnej do wykorzystania potencjału naszego umysłu, abyśmy mogli z łatwością i w naturalny sposób uczyć się, rozwijać i zachować zdrowie. Kinezjologia edukacyjna jest oparta na badaniach i doświadczeniu zawodowym dr Paula Dennisona, który odkrył, że istnieje wzajemna zależność pomiędzy rozwojem fizycznym, a umysłowym. Metoda ta o wielu lat jest wykorzystywana w pracy z dziećmi i dorosłymi na całym świecie. Według specjalistów kinezjologii edukacyjnej ruch jest drzwiami do nauki. Metody tego programu bazują na prostych i zabawnych ruchach, które możemy wykorzystać podczas zajęć, mających na celu aktywizację naturalnych mechanizmów samoregulacji i rozwoju, a także integrację asymetrycznych funkcji lewej i prawej półkuli mózgu. Dzięki ćwiczeniom z zakresu kinezjologii:
|
|
Zajęcia z komputerem W dobie obecnego rozwoju techniki i cywilizacji nie unikniemy kontaktu z komputerem, a umiejętne jego wykorzystanie może przynieść pozytywne efekty. Zadaniem nauczyciela jest odpowiedni dobór programu, dokładne zaplanowanie czasu pracy oraz umiejętne włączenie go w tok zajęć dydaktycznych. Edukacyjne programy komputerowe:
Odpowiednio dobrane zabawy i gry multimedialne stymulują rozwój dziecka, a komputer jest istotnym narzędziem w procesie kształcenia. |
|
Zabawy ruchowe Sprawność ruchową dzieci kształtujemy poprzez gry i zabawy ruchowe oraz ćwiczenia gimnastyczne, głównie według metody Kazimiery Wlaźnik. Należą do nich zabawy i cwiczenia:
Do ćwiczeń gimnastycznych wykorzystujemy pomoce i sprzęty sportowe: małe o duże piłki, woreczki, szarfy, obręcze, chusteczki, ławki szwedzkie, drabinki. |
|
Zajęcia matematyczne Kształtowanie pojęć matematycznych realizujemy w oparciu o "Edukację matematyczną dzieci" wg Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej. Metoda ta to zakres kształcenia sprzyjający stymulowaniu uzdolnień matematycznych u dzieci, zmierzająca do połączenia w jeden proces:
|
|
Zajęcia wychowawcze W rozwiązywaniu trudnych problemów wychowawczych wykorzystujemy metodę opracowaną przez doktora Marshala B. Rosenberga "Porozumienie bez przemocy". Zadaniem tej metody jest pokazanie, jak my, ludzie powinniśmy wzajemnie odnosić się do siebie. Dzięki niej uczymy się uzewnętrzniać swoje potrzeby i oczekiwania, a także akceptować odpowiedzi, których nie zawsze mamy ochotę wysłuchać. Doktor M. B. Rosenberg przedstawia nam, jak w życiu codziennym można rozwiązywać problemy, które wynikają z nieumiejętnego komunikowania się. Stosowanie "Porozumienia bez przemocy" w przedszkolu pozwala na zmniejszenie konfliktów między dziećmi, uczy, jak rozmawiać, wyrażać swoje uczucia i potrzeby. |
|
Ćwiczenia metodą ruchu rozwijającego ZAŁOŻENIA METODY RUCHU ROZWIJAJACEGO Weronika Sherborne tworząc metodę Ruchu Rozwijającego, zwaną w Wielkiej Brytanii "Developmental Movement", opierała się przede wszystkim na teorii R. Labana oraz na doświadczeniach z własnej długoletniej pracy z dziećmi upośledzonymi umysłowo. Wypracowany w latach sześćdziesiątych system ćwiczeń ma zastosowanie we wspomaganiu prawidłowego rozwoju dzieci i korygowaniu jego zaburzeń. Główna idea metody wyraża się w stwierdzeniu, że posługiwanie się ruchem jest narzędziem wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka i terapii zaburzeń tego rozwoju. Opracowany przez W. Sherborne system ćwiczeń wywodzi się z naturalnych potrzeb dziecka, zaspokajanych w kontakcie z dorosłymi w trakcie tzw. "baraszkowania". Prostota i naturalność są głównymi walorami metody Weroniki Sherborne i stanowią o jej wartości i powodzeniu. Podstawowe założenia metody, to rozwijanie przez ruch:
Dziecko poznaje więc własne ciało i przestrzeń, która je otacza, spotyka w niej innego człowieka, uczy się współpracować, zdobywa zaufanie do siebie i innych, a czując się bezpieczne może stać się twórcze. Ruch jest zabawą, która daje przeżycie radości i dzielenia jej z innymi, co jest bardzo ważne w nawiązywaniu kontaktów społecznych. |